Terugkoppeling ICIEM 2025

Het vroeg letterlijk een reis om de wereld om de ICIEM2025 in Kyoto, Japan bij te wonen. Het congres was het zeker de lange reis waard. Hierbij slechts een bescheiden greep uit de vele boeiende lezingen.

Met een briljante openingslezing door prof. dr. John Walker (Nobelprijswinnaar Chemie, 1997; The Binding Change Mechanism” - NobelPrize.org) die veel baanbrekend onderzoek deed naar de ademhalingsketen, werd het congres geopend. Duidelijk werd dat inzicht in structuren en mechanismen zoals de rotaties van complex V tijdens de ATP vorming alsmede de inhibitie door IF aanknopingspunten kan bieden voor toekomstig ontwerp van therapeutica. Dat biedt ook weer ons 50:35 doel nieuwe inzichten.

Prof. dr. Hudson Freeze (Sanford, USA) vroeg aandacht voor CDGs en wees op de website: www.cdgcare.org. CDG CARE familie resource netwerk verbindt patiënten families met elkaar en helpt bij het stimuleren naar onderzoek van alle typen CDG. Bij dit netwerk zijn > 600 families uit 50 landen aangesloten. In zijn lezing belichtte hij de suiker fucose die van belang is voor glycanen betrokken bij o.a. bij bloedgroep antigenen (bloedtransfusie) en leukocyten-endotheel adhesie. Onderzoek wees uit dat de glucose transporter GLUT-1 ook betrokken is bij transport van fucose. Aangetoond werd dat fucose ook muizen behandelt die GLUT1 deficiënt zijn; epilepsie verdween door fucose behandeling. Dat biedt perspectief op nieuwe vormen van behandeling.

De lezing van prof. Hirohide Saito (Tokyo, Japan) gaf inzicht in next-generation therapeutics. Hij introduceerde verschillende vormen van genetische therapie en vooral de RNA switch therapie leek veelbelovend. Hierbij is een effectieve eiwit expressie controle technologie ontwikkeld om de mRNA translatie te reguleren op een cel- en weefsel-afhankelijke wijze. Hiervoor zijn microRNAs (miRNA)-sensing hybrid mRNA switch ontwikkeld waarbij ON-type switch die translatie activeert door detectie van specifieke miRNAs in de doelcellen en OFF-type switch die translatie onderdrukt door met een ander miRNA te reageren in niet-doelcellen.

In een mooie lezing vanuit Galway Ierland werd getoond dat je met de nieuwste generatie Large Language Models (LLMs) vanuit een willekeurig opgestelde patiëntencasus die cruciale gegevens (waaronder HPO termen) kunt extraheren om op een goede wijze een kandidaat diagnose te vinden die de kwaliteiten van een ervaren medicus evenaart.

De tweede keynote lezing door Dr. Vamsi Krisha Mootha vanuit het Howard Hughes Medical Institute belichtte hypoxie als een therapie voor mitochondriële ziekte. Reeds in 2019 werd aangetoond (Jain et al, JIMD, 2019) dat de reductie van oxygenatie van de hersenen de overleving bij een mitochondriële ziekte bij bepaalde KO muizen verlengt. Cellulaire dysfunctie en weefselpathologie kunnen resulteren door een mismatch tussen zuurstof toevoer en verbruik. Zo bleek hypoxie het elektronentransport binnen een mutant complex I te herstellen. Daarnaast bleek hypoxie de frataxin deficiëntie (Friedreich’s ataxie) te behandelen door de synthese van Fe-S clusters te herstellen. Bij het toepassen van behandeling middels hypoxie in de humane situatie moet gedacht worden aan het gebruik van medicatie.

In haar lezing ging dr. Marinka Zitnik van Harvard (USA) in op AI modellen die medische ontdekkingen in de nabije toekomst zullen versterken. Ze liet zien hoe je met AI vanuit de aminozuren sequentie en 3D structuur van een eiwit kunt voorspellen of uit vele chemische componenten nieuwe antibiotica kunt vinden. Ook kan AI ondersteunen bij het ontdekken van binding van nieuwe geneesmiddelen aan therapeutische targets en zelfs het het ontwikkelen van geneesmiddelen.

Dr. Wyatt Hue (Newcastle, UK) liet in zijn lezing zien hoe je inzicht krijgt in allosterische regulatie van metabole enzymen t.b.v. ontwikkelen van nieuwe geneesmiddelen. Als voorbeeld benoemde hij onderzoek (2019-2023) waarin de binding van SAM en SAH aan MTHFR is uitgekristalliseerd met röntgenkristallografie. Inzicht in deze mechanismen is het begin van de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen.

Prof. Noboru Mizushima (Tokyo, Japan) gaf in zijn lezing inzicht in de rol van autofagie in een wijde variëteit aan fysiologische en pathofysiologische processen. Hij liet zien dat in een muizenmodel waarbij autofagie is aangedaan (resulterend in neurologische dysfunctie en abnormale morfologie) herstel hiervan tot op zekere hoogte klachten reversibele maakte (zolang neuronen nog in leven waren). Hiermee zouden ook weer nieuwe aanknopingspunten voor therapie gevonden kunnen worden in deze groep ziekten.

Dr. Emil D. Kakkis gaf inzicht in de toekomst van specifieke geavanceerde behandeling voor aangeboren stofwisselingsziekten. In zijn overzicht toonde hij wat er de afgelopen bijna 25 jaren is ontwikkeld. ERT startte daarbij in de jaren 1990 en later voor Gaucher, MPS, Fabry, Niemann Pick B en Pompe.

Aan de hand van de casus Ryan liet hij zien hoe behandeling van metabole patiënten het verschil kan maken. Dat is precies wat wij met het UMD beogen! Patiënten met een erfelijke metabole ziekte een mooie toekomst kunnen bieden door een (nieuwe) behandeling!

Irene Körver-Keularts